გავწყვიტე გვირილა,სავსეა ფოთლებით
მიწა და სიზმრებიც დრო და დრო ხდებიან
და კარგად თუ მახსოვს, ათს აკლდა თორმეტი
ვიდექი შენ წინ და…ჰო, ახლაც ვმღერი და
გგონია ლექსს გიწერ? ეს სხვების ჩვევაა
წერონ და მერე კი…მერე კი…რა ვუყოთ
გაუშვი, ჯანდაბას, მე შენთან ვრჩები და
ჩემს წილ უძილობას,სიცოცხლეს, გაგიყოფ.
ღიმილზე ლამაზი სული გაქვს,იცოდი?
შენამდე თუ მოვალ,მიყურონ შორიდან
კაცებმა და ამას ხმამაღლა ვიტყოდი -
მე-დეა, მე ერთგულ სიყვარულს მოგიტან!