ჰეი, თქვენ, გოგონი... ხო, აი თქვენ, სკამთან,
ზიხარ გარინდული და ვერც გვამჩნევ ალბათ.
თმები ჩამოგყრია, ქერა, თხელი, სწორი,
მხოლოდ სახე გიჩანს, ანგელოზის ტოლი.

თვალებს ნაზად ხუჭავ, როცა გიმზერ, ხვდები,
და დარცხვენით უმალ დაბლა იხედები.
თვალის ქვემოთ ჭორფლი, გამოჩენას ბედავს,
ღიმილის დროს რაღაც, იმქვეყნიურს ვხედავ.

ფეხი ფეხზე გიდევს, არ განაღვლებს რაკი,
შენს ირგვლივ მსხდომ ბიჭებს, გაუშტერდათ თვალი.
ვერვინ რისკავს მოსვლას, დაიჩემეს რიდი,
მე კი გავბედავ და შენთან მოვალ კითხვით.

გამარჯობა, ისე სახელს ხომ ვერ მეტყვით?
შენ კი ბანალურად ჩამთვლი, უარს მესვრი.
მე კი დაბნეული, განგიმარტავ კითხვას:
არა ჩემთვის არა, ძმაკაცისთვის მინდა...

(ლექსი დაფუძნებულია რეალურ ამბავზე : )))  ეძღვნება "მაკაველს" )