დაწვა ღამე
და
გაფრენა მინდა…
სხეული კი
ბორკილივით
მიჭერს…
დადგა მთვარე
ორ მთას შუა უკვე
მე კი ისევ
ძილის წამლებს ვიღებ…
არის ღამე
შავბნელი
და უხმო
საშიში და ფორიაქით სავსე
არის სულში
დანისლული ფიქრი
საავდარო
ცა კი წვიმას იწყებს…
ქარი ურევს
დალაგებულ ფიქრებს…
მოაწყდება ფანჯარას
და ვიღებ….
რაღაც ძალა
მექაჩება ცისკენ
ელვა თითქოს გზას
მინათებს ტყისკენ…
რომ იცოდეთ…
მე გფრენა მინდა..
სხეული კი ბორკილივით მიჭერს…
რომ იცოდეთ მე
აღარვინ მინდა
ჩემი გული უფლისაკენ იწევს….