დრო და დრო ვგრძნობ რომ  ჩემი გული ნელ-ნელა ცივდება... და რაგაც შინაგანად ვგრძნობ რომ "გაცივება" ჩემი გულის ქრონიკული დაავადებაა.განსაკუთრებით მაშინ მომერია ეს სენი როცა დამთავრდა ბავშვობის ასაკი და ჩემს თავზე გავხდი დამოკიდებული ნაწილობრივ ... ვცდილობ შევებრძოლო ამ დაავადებას მაგრამ "გარემო პირობები" იმდენად ხელს უწყობს მის განვითარებას რომ ვგრძნობ რომ იმუნიტეტი არ გამაჩნია მასთან საბრძოლველად...ყოველდღე ჩემს თავს ვეკითხები რა ვქნა? რით ვუშველო? მაგრამ... ვგრძნობ ეს დაავადება მარტო ჩემს გულს კი არა მთლიანად ჩემს სხეულს მოედება და ამაზე ფიქრიც  კი მზარავს...ისევ ბავშვი მინდა ვიყო...იმ წმინდა სამყაროში მინდა დაბრუნება რომელსაც ბავშვობა ჰქვია და რომლიდანაც წარმოვიშვით თითოეული ჩვენთაგანი...ნუთუ არ შეიძლება ამ სიწმინდის შენარჩუნება? რატომ დაგვიპყრო ყველა ამ ქრონიკულმა დაავდებამ??? რა არის მისი განკურნების წამალი? რატომ არ ვეძებთ ამ წამალს ყველა ერთად??? რამ გაგვაცივა თითოეული ჩვენთაგანი??? არ მინდა კიდევ უფრო გავცივდე, არ მინდა, არა, არა...