როცა ვკითხულობ ლექსებს გრანელის
ვგრძნობ გულისცემა უფრო მატულობს,
ჩემს სასთუმალთან იწვის კანდელი,
ნიჭიერების სასიქადულოდ.
თუმც ჩვენც დაგვიდგა მძიმე დროება,
მეც კანდელივით მინდა ვიწვოდე,
არაფრად მიღირს ძმებო ცხოვრება,
თქვენთვის ჯვარცმული თუ არ მიწოდეს.
ამ ქვეყანაზე ერთხელ მოვედი,
ჩემი მფარველი არის უფალი,
მე საქართველო როგორც ყოველთვის
მინდა მარადის თავისუფალი.
ისევ ვკითხულობ ლექსებს გრანელის,
ვფიქრობ ამისთვის ღირდა გაჩენა,
ჩემს სასთუმალთან იწვის სანთელი,
ჩვენი მერმისის გადასარჩენად.