საით მიდიხარ ხოშექავ,
ქალავ სიცოცხლის ტოლფასო,
საით მიდიხარ ქალბნელავ?!
ჩემთვის სამყაროდ, რომ ფასობ..

რამდენ შავ-ბნელი ვიარე,
რამდენ მთა-ჭალას შავები,
რომ შენთვის ერთხელ შამევლო,
შენთვის მზირალი თვალები.

შენ სხვებს  გასცქერი ხოშექავ,
მე გულს მიმდუღრავ მწარითა,
ცოტაც და ჭკვიდან შავცდები,
მემრ მთების მაღლა წაგიყვან..

არ ვაპატიებ ხოშექავ,
არვის, შენ დაშავებასა,
თავად თუ კი რამ შავცოდე ,
განჩენს მავუტან ჩემ თავსა..

საით მიდიხარ ხოშექავ,
ქალავ სიცოცხლის ტოლფასო,
საით მიდიხარ ქალბნელავ?!
ჩემთვის სამყაროდ, რომ ფასობ..