(ციკლიდან - "Westside Stories”)


- ბესიკიას რო "ბიზმესი" დოუწყია გეიგე?
- რაის ბიზმესი?
- ”რულსმნებს” ყიდის ბაზარში.
- გამოდისო მერე რამე?
- კილოში სამას გრამს ქე იპარავს და გამოვა რაცხა, აპა რა იქნება?!
- ცხოვრობს ქალაქურად?
- ტელეფონი, ”ოპელი” და ტყავის ”კურტკა” უყიდია და ყავას აქანაც არ სვამდა.
- კაციც მაგ ყოფილა, რაღა აქ აწი სადარდებელი.
- კი აქ...
- რავა, შეემთხვა რამე?
- კიე... რქები ადგას თავზე.
- აპა, რა ეგონა, ი ”აცვენილი” ქალი რო მოყავდა ცოლად.
- ცოლიზა კი არა, შე კაი კაცო.
- აპა, პამელა ანდერსონიზა მაზოლი თუ ექნება ხელზე, თუ არა მაგ საქმე რქებს რაფერ ამოუყვანდა?!
- წყნეთში რო სასახლეს აშენებდა კალაშოვი, თუ გახსოვს შენ?
- რავა არა.
- ჰოოდა, მაგენს სამასი კილო ”რულსმანი” წოუღიათ მისგან.
- არ თქვა ახლა კალაშოვი მოატყვილა წონაშიო.
- წონაში იმდენი არ მოუტყვილებია, მარა, სამასი კილო ”რულსმნიდან” სამი ცალი გამოდგა კაი. კიდე კაათ გოუმართლა ბესიკიას.
- რაში გოუმართლა, არ იტყვი?!
- რაში და მხოლოდ ი სამი გოდუღუნავი ”რულსმანი” გეიტანეს ქალაქგარეთ ბესიკიასთან ერთად და ორიცალი, რქებივით ჩააჭედეს თავში აქეთ-იქეთ.
- იღმუვლებდა აპა საცოდავი, ხბოსავით.
- იღმუვლა თუ არა, არ ვიცი, მარა შესახედავად, ქე დაამგვანეს თურმე ხბოს.
- გადირეოდა მისი ცოლი.
- მეტი არაა ჩემი მტერი. ასე უთქვამს, გედიფსკვენი ახლა მაგენზე ბაწარი, ყანწად გეიზრდებიანო.
- რავა, ნაწყენი ყავდა რამეზე?
- აპა, რა იქნება, ცოლს რო ბრეჟნევის დროინდელ გაქუცულ "შუბას" ჩააცმევ და "შუბის" ფასს ტელეფონს ატარებ ჯიბით.
- ი სასახლე თუ აშენდა მაინც?
- კი აშენდა და მთავრობა ხმარობს კაათ.
- რაფერ?
- ჩვენსავით...
- უნდა ეჩივლა ბესიკიას!
- კი დააპირა მარა, სავანტყოფოში ვინცხა ორი კაცი მისულა და უთქვამთ, ბიძიაო, მაგ თავზე ადგილი აღარ დარჩა ”რულსმნის” დასაჭედებლად და რას ფიქრობ, მესამე ”რულსმანი” რომ დაგვრჩა, იმას საით ექნება გეზიო?!
- მერე ბესიკიამ რაიო?
- ახლა დრო შეიცვალაო იფიქრა და მაინც იჩივლა თურმე.
- მერე, რაფერაა ახლა?
- ცოტა, სიარული, ჯდომა და ზურგზე წოლა უჭირს ჯერ კიდევ.
- იმგენს რა ბედია ეწიათ?
- არიან ბესიკიას ”რუსლმნებივით”. ისე გოუღუნავთ სამინისტროში, შეიძლება ვეღარც გასწორდენო.
- ეგი, თუ შეეშვა "ბიზმესს"?
- პაწაწკინა ჭიკარტებს ყიდის ახლა.