ჩაფიქრებული გარინდული ვზივარ წყაროსთან
და მოჩუხჩუხე ნაკადული სალამს მომიძღვნის,
მხოლოდ ერთისთვის გარიყული ვარ სამყაროსგან-
გადაჭარბებულ სიყვარულში ბრალი მიმიძღვის.

მახსოვს მოხუცი გაბრიელის ცელი კიოდა,
თავს დამჩხაოდა, როგორც ტატოს სწორედ ის ყვავი,
სასჯელზე მეტად დამნაშავეს სხვა რამ მტკიოდა,
რომ მოსამართლე იმ საღამოს თავად იყავი.
04.01.2014