ერთ ქალს შვიდი შვილი ჰყავდა:
იისფერი    ია
ლურჯთვალა ლალი
ცისფერთვალა ცისნამი
მწვანე კაბიანი მარიტა
ყვითელ მაისურიანი  ოთიკო
ნარინჯისფერი ნიკა
წითელ ახალუხიანი  ცოტნე.
ოთხი  გოგონა და სამი ვაჟი.

დილით, როცა შვილებს ასაუზმებდა,  ამ  თანმიმდევრობით დასვამდა  მაგიდის ერთ მხარეს და თვითონ მეორე
მხრიდან  მიუჯდებოდა  ხოლმე . ლამაზი შვილების შემხედვარე  ბედნიერი იყო ქალი და სულ ლოცულობდა მათი ჯანმრთელობისთვის.
მერე ნასადილევს, ულამაზესები, როგორც  მერცხლები, გაიფანტებოდნენ ხოლმე ეზოსა და ბაღში და როცა სადილის
დრო მოაწევდა, ისევ ისე ლამაზად დასკუპდებოდნენ მაგიდის ირგვლივ.

  ერთ დილას ,როცა დედა სახლიდან შორს  იყო, მათ ეზოში ბოროტი და უშვილო კუდიანი დედაბერი შემოვიდა .
დედაბერს წითელახალუხიანი  ბიჭი მოეწონა. იფიქრა, მოვაჯადოვებ და სახლში წავიყვანო. ბიჭს წითელი ვაშლი
მისცა და უთხრა,ჩაეკბიჩა.

ბიჭმა სიხარულით ჩაკბიჩა ვაშლი და უცებ მოჯადოებული, ცაში  აიჭრა, ღრუბლებთან.
კუდიანი დედაბერი გაბრაზდა და ახლა ნარინჯისფერ  ნიკას  მიაწოდა ვაშლი. მასაც იგივე დაემართა და ღრუბლებს შეუერთდა.
კუდიან დედაბერს სიბრაზისგან კისერი მოეღრიცა და  ეზოდან უკანმოუხედავად  გაიპარა.
ბავშვებმა  მისი ძმების გაუჩინარება რომ შენიშნეს, შეეშინდათ და საძებნად წასვლა გადაწყვიტეს. ლურჯთვალა
ლალიმ , ჩაკბეჩილი ვაშლი ნახა ეზოში და ყველას შეაჭამა. ხუთივე ცაში აიჭრა .
თავიდანვე  ერთმანეთს ძებნა დაუწყეს,  მერე კი  როცა იპოვეს, ხელი ჩასჭიდეს და  ერთმანეთისთვის აღარც გაუშვიათ...

როცა დედა დაბრუნდა, შვილები ვეღარსად  ნახა და გულამოსკვნილმა  ტირილი დაიწყო.


შვილებმა დაინახეს ციდან დედის ცრემლები და  ხელჩაკიდებულებმა  ზემოდან გადმოხედეს დედას, თან
ციმციმი დაიწყეს, რომ დედას როგორმე დაენახა.


    დღემდე ასეა.  როცა დედას შვილები მოენატრება, ამდენი ცრემლებით წვიმა მოდის.  წვიმის ფონზე მისი 
ულამაზესი შვილები  ხელჩაკიდებულნი ზემოდან ციმციმებენ  და დედას სიყვარულს უმტკიცებენ.