ვზივარ უჩვეულოდ მშვიდი და მეხვალიე,
მსურს, რომ დაგითვალო სუნთქვის აკორდები...
ტუჩი გიკანკალებს ცვრიან მაყვალივით,
ცოტაც მოითმინე და რომ გაკოტრდება
ძია  როკფელერი-მზე მის პანაშვიდებს
სამგზის გადაიხდის მამლის ყივილამდე...
მსურს, რომ გადაშენდეს, მერე გადაშინდდეს
ყველა მევახშე და მე კი გიკითხავდე
თვალწინ მევახშეთა ანდა ვახშამისთვის,
მსურს, რომ გიკითხავდე ლექსებს ვიიონის;
რადგან ბალადები ჩვენში აღარ ითქმის,
რადგან მივივიწყეთ ბწკარი მილიონი,
არ ვარ უჩვეულოდ მშვიდი და მეხვალიე,
მზეს რომ დაველოდო, თავად გავკოტრდები...
ტუჩები, რომ იტყვიან ცვრიანი მაყვალია,
მსურს, რომ დაგითვალო სუნთქვის აკორდები!