ჩაბნელდა ქუჩები,საღამოს შვიდია,
ხეები უკრავენ სევდიან პანტომებს,
ქარია ძლიერი,ცხოვრება მშვიდია,
ამინდი შენს თითებს მანდომებს,მანდომებს...
დროის სვლამ მიმტყუნა,ამტკივდა გავები,
გრანელი ესტუმრა სევდიან მადათოვს,
სტრიქონებს ჩემს ნაღველს ვაცნობ და გავები
გრძნობათა ბადეში . საცაა დამათოვს
დეკემბრის პირველ თოვლს,რომელსაც ელიან
მეზობლის ბავშვები, ახლიდან დავძარი
სიმშვიდე სულში და ძალას ვთხოვ ელიას
რომ შენთან მოვიდე. გზაზე კი ტაძარი
შემომხვდა სიმშვიდით. საღამოს შვიდია,
ხეები უკრავენ სევდიან პანტომებს,
ქარია ძლიერი,ცხოვრება მშვიდია,
ამინდი შენს თითებს მანდომებს,მანდომებს...