ოთახი,სადაც კვლავ ყველაფერს სისხლის სუნი აქვს,
ოთახი,სადაც ყველაფერი სისხლისფრად მოსჩანს,
ოთახი,სადაც არ იგრძნობა არსად სიცოხლე,
სადაც სიკვდილი ბინადრობს და სიცოცხლე მოთქვამს.
წიგნი,რომელშიც ვერ გაარჩევთ ვერცერთ წარწერას,
სარკე,რომელიც არ ირეკლავს ირგვლივ არაფერს,
მინა,რომელზეც ფარდის ნაცვლად ბოღმა ჰკიდია,
თარო,რომელზეც მარტოობას შური განაგებს.
ოთახის კუთხე,საიდანაც რაღაც ანათებს,
კუთხე,რომელშიც კვლავაც მოსჩანს მკრთალად სიცოცხლე
და მე,რომელშიც ცოდვიანი სული დავმალე,
სული,რომელშიც ეს სინათლე დიდხანს იცოცხლებს...