არის ელფერი უკიდეგანო ცის
არას დაეძებ დღეს თუ იწვიმებს აქ.
აპრილს უპოვნი დღეებს არც ისე ცივს,
ამ კანს ჯერ კიდევ შენი სურნელი აქვს.
სუნთქვის სიხშირე შემოკედლებულ დღეს
სურავანდივით,ლოდინს ისედაც ხრავს;
სანამ სიცოცხლე დაუჯერებლად ჟღერს
სიკვდილს მივანდობ მაგ გულისპირა ხრამს.
ასე იქნება ვიდრე შეიცვლი ნირს.
ასთმანარევი ხველა ბრონქებში ფრენს;
ასე ჩვეულად მივექანები ძირს;
ასე უბრალოდ ვკარგავ მეობის ფერს.
შლის აპათია ყველა კოშმარის კვალს,
შლეგაწყვეტილი მზერის კედლებში ბუმს;
შრამაორთქლებულ სხეულს დაეძებს კვლავ
შარმი შეხვედრის.ოთახი ისევ დუმს...
ფიქრი აეჭრა ამ ქონდრისკაცა დევს,
,,ფარდააჭედილ ადგილს ჩამოვხსნი კარს,
ფრენა უსისხლო,წარმოსახვაში დევს;
ვერ გადარჩები,როდესაც სული ყარს''.




ახლა