გამარჯობა, ნიკ!

გილოცავ ახალ წელს!
მრავალს დაესწარი შენი ოჯახით,  შენი მეგობრებით, შენი საიტით! მაგრა მიყვარხარ, ნიკ. მინდა რომ წლევანდელი წელი და კიდევ ასი წელიწადი სულ ბედნიერი იყო და ბევრი სიხარული გქონდეს...ბეეევრი ფული!
აი, რას ნიშნავს მეგობრობა,რა! ყველა ახალ წელს აღნიშნავდა, მე კიდევ შენ გწერდი.
ჩემი გვერდი გავხსენი, ნიკ. რასაც მინდა იმას მოგწერ ახლა, ტენდის სახვეწნელი კი აღარ მექნება. ესე  მითხრა, შენი წერილი მაგრა მოეწონათო. თუ გინდა, შენი გვერდი გახსენი,  მისწერე შენს ნიკის რაც გინდა,  ეჭორავე ჩემზე რამდენიც გინდა და მე თავი დამანებეო. ისიც მითხრა, ჩემი იმედი არა გქონდეს,  რო კორექტურას ვერ გაგიკეთებო.
მაგის კორექტურა რად მინდა რა! მაგას თავისი მოთხრობების კორექტურა ვერ გაუკეთებია. შემოვა თამრო და ყველაფერსაც შემისწორებს.
ხო იცი, ვინ თამრო, ნიკ! ბუკიაზე ვამბობ. ვიტყოდი ქალბატონი თამარი-მეთქი, მაგრამ  ჩემი დაქალია და თამროს ვეძახი. ყველაზე პირველად ეგ გავიცანი საიტზე და მაგრა  დაგვევასა  ერთიმეორე.
თამროსაც ვულოცავ ახალ წელს და ყველა საიტელს!
ჰოდა, გავხსენი ახლა ჩემი გვერდი და რასაც მინდა, იმას მოგწერ.
  ჩემს ძაღლურ ამბებს მოგიყვები ხოლმე.
მაგრა მიყვარს ახალი წელი, რა! ვის არ უყვარს!
„ჯონის ლოგინი“ გამირეცხა ტენდიმ, მეც მაბანავეს, ახალ წელს ახალი დაბანილი უნდა შეხვდეო, ასე მითხრა.
ჰოდა ლამაზი ბიჭი ვარ. ისედაც ლამაზი ბიჭი ვარ, შენ ხო იცი. მთელი ეზო მიცნობს. ტენდის რო გავექცევი ხოლმე და მეძებს „ბავშვებო, აქ შავი ძაღლი ხო არ გინახიათ, გრძელი ყურები  აქვსო“, „რომელი, აი, ფუმფულა რო არის, საბას ჯონიო?!“ - ეგრე ეტყვიან ხოლმე.  ყველა ბავშვი მიცნობს. მარტო ბავშვები კი არა, დიდებიც.
ადრე, ახალ წელს, ერთ მეზობელთან ვიყავი მეკვლედ. ზაფხულში დამტოვა ტენდიმ იმათთან და მერე ავაკითხავდი ხოლმე. იცი, რატო, ნიიკ? მაშინ, როცა დამტოვა იმათ, ისეთი გემრიელი რამეები მაჭამეეს! აი ძაან გემრიელები.  ჰოდა, ბედობის დღესაც მივედი. კარი რო გააღეს და შევვარდი შეგნით, იცი როგორ გაუხარდაათ? ძაან.  ღოოომი მაჭამეს, სააცივი, ხააჭაპური, მწვადი. „მელვლე ხარ ჩვენიო“. მერე, დამიჭირეს და სახლში წამომიყვანეს. ტენდიმ წამითაქა, ბიჭო, რას აწუხებ მეზობლებს ამ ბედობის დღესო. მაგრამ, ნიკ, იმ წელიწადს დათო ძია ირლანდიაში წავიდა და იქიდან მარშუტკა და ჯიპი ჩამოიყვანა. შვილმაც უნივერსიტეტში ჩააბარა.
მეორე წლს მეორე მეზობელთან შევვარდი ბედობის დღეს. ეგენი მესამე სართულზე ცხოვრობდნენ. ძალიან ბრაზიანი კაცი ცხოვრობდა მანდ. ჰოდა, ჩხუბს რო დააპირებდა ხოლმე, ცოლი ტენდის ეძახდა ჩუმად. ტენდი რო ავიდოდად, ის კაცი მერე აღარ ჩხუბობდა, ტენდი უყვარდა ძალიან და ისტორიაზე და რელიგიაზე ელაპარაკებოდა. ჰოდა, ხო ვიცოდი, ტენდი რო იქ ადიოდა  და მეც ავედი. ძაან გაუხარდათ, „ჯონიკა, ჩვენი მეკვლე ხარო წელს“ . იქაც ბეევრი რამეები მაჭამეს, ნიკ. აი, გოოოზინაყები, ჩუუურჩხელები, მწვაადები. მერე იმათაც დამიჭირეს და სახლში წამომიყვანეს. ტენდიმ კიდევ  წამითაქა, ნუ დაეხეტები მეზობლებში, თუ თვითონ არ დაგპატიჟებენო. მაგრამ ნიიიკ, ტენდის გეფიცები, იმ წელს მაგათ კერძო ბინა იყიდეს, დიიიდი მარშუტკა... აი, როგორი თათი მაქვს ბედობაზე. ახლა ტენდი მეუბნება, წელს ბედობაზე შენ იქნები ჩვენი მეკვლეო, მაგრამ ის ლექსი არ ვიცი, აი „შემოვდგი ფეხი...“ როგორ გადავაკეთო, „შემოვდგი თათი...“ ვფიქრობ, ვფიქრობ და ვერ მომიფიქრებია. ხვალამდე  რამეს მოვიფიქრებ, რა!
აი, შენი სახლი არ ვიცი, თორე, შენთანაც მოვიდოდი მეკვლედ.
მარტო ის არ მიყვარს ახალ წელს, მერე მთვრალები რო დადიან. ერთხელ ჰარის ველაპარაკე ტელეფონზე და - ჯონიკა, შენც დათვერი გუშინო? მკითხა. აი, რას ნიშნავს,რა, პირადად რო არ მიცნობს,რა!. მე არა ვსვამ, ნიკ, მატო ერთხელ ამოვტვლიპე პივა. ისიც, სხცა გზა არა მქონდა. საბას ძამაკაცები მოვიდნენ, ზაფხული იყო და  ჭიქა მომაწოდეს, დალიე, კაცი არა ხარ, ამ სიცხეში პივა კარგიაო. ჰოდა ჩემ კაცურ თავმოყვარეობას რო შეეხნენ, მაგრა მეწყინა და ამოვტყვლიპე. ვაფშე არ მომეწონა რა!  იმის შემდეგ პირი არ დამიკარებია. ვერც სიგარეტს ვიტან.

ნიკ, აი, ახალ წელს ხო ყველა ძაან გემრიელ საჭმელებს აკეთებს და ჩვენც ხო ვაკეთებთ. ერთხელ ტენდიმ გოჭი შეწვა, ჰოდა, რო დაჭრა, ორი ბარკალი მაგიდაზე დადო. მივვარდი, ნიკ, ერთი ბარკალი ავლოკე, მეორეს პირი დავტაცე და გავიქეცი...დამიჭირა ტენდიმ. ერთ რბილ ადგილასაც მომცხო მაგრად, „ახლა დაგსჯი მე შენო“, ვანაში შემაგდო და ის ბარკლებიც ჩამიწყო „ჯონის ჯამში“ და შემომიტანა. უუუჰ! იცი, რა გემრიელები იყო ორივეე! ძაან რა!  ვანას კიდე მაგიტომ ვერ ვიტან, მეორენაირად  „უნდა დაგსაჯო“ ჰქვია.
რა ვქნა, ნიკ, უზრდელი და ტუტუცი ვარ. ესე ამბობს ტენდი ჩემზე. კიდე კარგი, იცის რო ჩემნაირი ძაღლები წრთვნას არ ემორჩილებიან, თორე უფრო მაგრა მომხვდებოდა.
გუშინაც მაგრა მეჩხუბა, სამზარეულოში არ დაგინახოვო შემოსული. მაინც შევძვერი ერთხელ. „ბიჭო, რო გითხარი, ნუ შემოდიხარ, შენ ქართული არ გესმისოოო?!“.  ძალიანაც კარგად მესმის, მაგრამ ისეთი გემრიელი სუნი გამოდიოდა, რა გამაჩერებდა. ისე, ნიკ, ქართულიც მესმის და რუსულიც. აი, როცა არ უნდათ რო მე გავიგო, რუსულად ლაპარაკონებ.  ტენდი რო ეუბნენა საბას - Не ленись, выведи его погулять - განა არ ვიცი, რასაც ნიშნავს. ყველაფერიც ვიცი.
კიდე ვიცი რუსული, ნიკ. აი, საბა ქაუნთერს როცა თამაშობს, ხო იკითხავს რუსული ვინმემ იცითო? იქ  კიდე ისეთი ბიჭებიც ხო თამაშობენ, ვინც ქართული არ იცის, არც რუსული და მარტო ინგლისურად ლაპარაკობენ,  ჰოდა ისინი ეუბნენიან - „да, да, - сука, блядь, Путин, водка…“ ეგეც ვიცი, რასაც ნიშნავს, მაგრამ არასდროსაც არ გავიმეორებ, უზდელი კი არა ვარ!
გუშინ ვნატრობდი, ნეტა ახალ წელს თოვლი მოვიდეს-მეთქი. დღეს რო გავიღვიძე, თოვლი იყო. მაგრა გამიხარდა,რა! აი, საბა რო გამიყვანს გარეთ, გადავკოტრიალდები თოვლში, გადმოვკოტრიალდები, კიდე გადავკოტრიალდები, კიდე გადმოვკოტრიალდები...მანქანებიდანაც ჩამოვყრი თოვლს თათით...დრუნჩზე რო მეყრება თოვლი, იცი, როგორ მიყვარს?!  ძაან.
აი, ახალ წელს ძაღლები რასაც ნატრობენ, უსრულდებათ ხოლმე.
კიდევ ერთხელ გილოცავ, ნიკ, ახალ წელს!

შენი ძმაკაცი, ჯონიკა.
01.01.2016 წ.