მე რომ სიცოცხლე მიყვარს,
მე მხოლოდ შენით ვტკბები,
ხარ საოცარი რითმა,
და საოცარი ხმები....


შენა ხარ ჩემი შვილი,
და რომ მეძახი მამას,
მე მხოლოდ მაშინ ვხდები,
ჩემი ცხოვრების ამბავს.


რომ შენ ხარ ჩემი ნაზი,
ჩემი სიცოცხლე სათნო,
სიწმინდე და ემბაზი,
რაც უსარულოდ მათბობს...


ხარ საოცარი რითმა,
და საოცარი ხმები,
მე რომ სიცოცხლე მიყვარს,
მე მხოლოდ შენით ვტკბები!...