წუხელ სიზმარში მესიზმრა, თითქოს,
              ამღვრეულიყო დიდი რიონი...
              მთაწმინდის გზაზე მერისთან ერთად
              მიაბიჯებდა გალაკტიონი.
              იქვე, ხის უკან ვიდექი ჩუმად,
              ვიდექი ჩუმად, ჩემი სურვილით...
              ,,მთაწმინდის მთვარე" ისე მოჩანდა,
              მოჩანდა კარგად, ხელისგულივით...
              უცებ აიშვეს ,,ლურჯა ცხენებმა",
              გადაიფრინეს მთები, მინდვრები...
              უცნაურია... ამ სიზმრის სცენარს,
              მე, როგორც მონა, ისე მივყვები.
              ლექსის მიხედვით მერი უყვარდა,
              ძლიერ უყვარდა მერი ტაბიძეს...
              ამ მსჯელობაში კარგი სიზმრიდან,
              უცებ... სიზმრიდან მეც გამაღვიძეს.

(ეს ორი-სამი წლის წინ დაწერილი ლექსია, მას შემდეგ, ალბათ,  გავიზარდე! :P )