ჩვენ ახლა თეთრი გზები გვაშორებს
და უგზოობა იანვრის თოვლის.
ქარი ხევებში ისვრის მაჟორებს,
ბატონ-პატრონი გამხდარა ყოვლის.

უნდა გავკვალო გზები საურმე,
თუმცა შენამდე ასე შორია...
ვინ გააგრძელებს ჩვენს ძველ საუბრებს,
შენგან დაწყებულ ამ ისტორიას?..

მოიოცნებე ზეცა მეშვიდე
და თუ მოლოდინს ნაღველიც ახლავს,
მე მგლის მუხლი მაქვს, შენ არ შეშინდე,
ნასესხებამდე უთუოდ გნახავ!