ნაკლებად სცივათ ხეებს უშიშართ,
და აღარ მარტობს უკვე აპრილი,
მზის ქვეშ ვიდექი დღესაც, გუშინაც,
ხვალ მზისფერსავე სიკვდილს ვაპირებ.

შენ კვლავ გაოცებს ქალთა ბუნება,
თმების სურნელი სხეულს აბრუებს,
მაგრამ, ვარჩიე არდაბრუნება
მე, ჩემი სულის მეუდაბნოემ.