სიცოცხლე...
წყალს ჯერაც არ წაუღია! გრძნობები...
შენამდე მოსატანია!
სირთულე...
ეს გაყინული ფიფქია!
სიშმაგე...
სულმკვდარი ანგელოზია!

ნოტად აწყობილ გრძნობაზე,
ვკრიფე მარკესის სურნელი,
შეუმჩნეველი...უბრალო...
ლამაზიცა და მზრუნველიც...

სათუთად კალმით მოგაბნიე,
ფურცელზე სადაც ნისლებია,
მანდაც ახლანდელი უშენობის,
მონატრებები მკვიდრდებიან...