აბსოლუტურად ყველა ფერი
არის უკუღმა,
და სულ თავდაღმა
გაავრცელა ბნელმა უკუნმა,
შოკია ის,
რაც ჯერ არ ვიცი,
რაც არ ვიცოდი,
და მეშინია ჩემი
თავის მტერად,
რომ ვიწოდო
ყოველივეში ჩამჯდარია
კოსმოს-ქაოსი,
ქაოსი არის-
რასაც ვერ ვხსნი
და რაც მაოცებს,
ის რაც მაერთებს,
უცილობლად და
თან მაასებს,
რითაც მასაი ლომებს
კლავდა და აოსებდა,
რითაც დაოსი
მიაღწევდა უწვდომ საწადელს,
რატომაც ღვარძლი
ამოსულა ერთად ხორბალთან,
რატომაც ბრუნავს
ცის თაღებზე რამზის ბორბალი,
რატომაც ვაცი ოქროსბეწვა
გონებს ნერბავდა,
რასაც ვერ ვწვდები
მეჩვენება ყველა ქაოსად,
ეს არის ზღვა რი,
ამიტომაც,
ხაზი გავუსვი,
თუმცა კოსმოსი არის ბგერა
ისუ ნავესი,
და ათას ჰერცად,
გულის ძგერის,
გულში ჩავეშვი.