შემესისლხორცე, მზეო მოდი, გამოანათე,
მთებზე შენს მზერას, ნაკვალევიც არ ამჩნევია,
შენი სხივები ჩემი გულის მხარეს წარმართე,
გამოანათე მოდი მზეო, რა დაგრჩენია ?

იქნებ, შენს სითბოს ნატრულობენ, იქნებ გიცდიან,
იქნებ, ფოთლები აფარებენ თავებს განთიადს,
რა იცი თოვლი ? წვიმა თუ არ გამოგიცდია,
რა იცი ქარი? თუ, პეპლები თავში არ ქრიან?

რომ ვარსკვლავების მერე უკვე ოცნებებია,
ღამეებია. დაღამება არის მისწრებით.
სიგიჟეები, დეპრესია, წლები კვვდებიან
წლები კვდებიან და კვდებიან რეალისტებიც.

გამოანათე მიდი მზეო, არ გაგიწყრები !