ეგაა,ის ხარ! ვერტიკალურს რომ გეძახიან და თანაც ბრუნვადს, გაღვიძებაც რომ შენით იწყება, ფანჯრიდან შემოსული ახალბედა მზის სხივივით და დაძინებაც შენით მთავრდება,სავსე მთვარის ყურებაში რომ ამოიტვიფრები ჩემს თვალებში...

ეგაა, ის ხარ! გარეთ გასვლისას წვიმას რომ იწყებს მუდამ ამ ბოლო დროს უცნაურად და გარკვეული ხანის შემდეგ წყვეტს აქტივობას,რადგან თავისი საქმე უკვე პირნათლად გააკეთა,სასურველი სევდა შემოიტანა ჩემში...

ეგაა,ის ხარ! ყოველი გაელვება ჩემს აზრებში რომ შენსკენ მოდის, როგორც გზები ილტვოდნენ რომისკენ,მე კი ვერ ვლახავ რუბიკონს,რადგან შენ ჩემზე ძლიერი ხარ,ჩემზე აღმატებული, როგორც უნდა იყოს წესით...

ეგაა,ის ხარ!