და როცა გრძნობით ცა შედრკა სულთან
და როცა ვნებით აზვირთდა წვეთი,
როცა სამყარო დავხატე სუფთად
გ  ა  მ  ო  მ  ე  ღ  ვ  ი  ძ  ა . . .
უფართხალებდა კვლავ ფეთქვა პულსს და...
და ასდიოდა თმას თმაზე მეტი
სიზმრად განცდილი სიცხადის სუნთქვა!