არც ერთი სიტყვა გავიმეტე
ჩემი თავისთვის,
არავის ვგავდი,
არავისგან განსხვავებული,
მაინც შევძელი, საბოლოოდ,-
ხელი გამიშვით,
და ახლა ხელი სახეზე მაქვს აფარებული,
რომ თვალებიდან ამოსული სიბნელე ჩემი
მზეს მოვარიდო, გავუფრთხილდე,
როგორც მავნე შვილს...