ოჰ, როგორ გვიყვარსს სიცოცხლე,
ხშირად ფიქრებიც გვიმონებს,
ვნებებიც გვექცა აზრებად
სიმართლეს ვეძებთ ნაკლებად.
ადმიანთა საქებრად ცხოვრებას
ვაქცევთ მახეთა.
ოჰ, როგორ გვიყვარს სიცოცხლე,
ნუთუ  ეს წლებიც გაგვექცა,
ცოვრებაც მიჰქრის წამებად,
ჩვენ კი ოცნებებს დავსდევთდა
დღეს არფერსაც არ ვთესავთ,
მომავლს ნისლში ვახვევთდა
წარსულს კი ვაყრით ნამქერსაც.
ოჰ, როგორ გვიყვარს სიცოცხლე
მაინც ბოლომდე ვიბრძოლებთ
და როგორც ზარი
ისმოდეს,
სიცოცხლე მუდამ იცოცხლებს.
ჩვენ კი არ წავალთ იმ ქვეყნად,
ჩვენ იქ ჩვენ შვლებს მივყევართ,
იმ ჩვენ პატარა ციცქნებსა,
ცხოვრებას ჩვენ წინ რომ იწყებდა,
ჩვენი აზრები განცდები მათ
სულში მუდამ იქნება,
ჩვენი ლამზი სიცოცხლე უკვე
მათ გულში იწყება
ოჰ, როგორ გვიყვარს სიცოცხლე
ეჰ, მერამდენეთ ითქმება???.....