გული-გულთან, ლოყა-ტუჩთან და ჩურჩული იქვე-ყურთან...
აჩქარებულ  გულის რითმებს გონი ვეღარ უძლებს, მგუდავს...
უცნაური გრძნობა სულს ნთქავს და გავრბივარ სადღაც ზღურბლთან,
გავფრინდები  შორს, ამურთან, ცისარტყელას ფერებს ვურთავ.
სული-სულთან, იგრძნო გულმა რაღაც მშვიდი, სავსე  სუნთქვა,
აქაფებულ ზღვის ტალღებში  წარმოსახვამ სხივი უშვა,
წამი ნამით ავსებს სულთქმას, უთქმელ ლანდებს დასდევს ფუნჯად,
სავსეს  ჩუმი სურვილებით ფიქრებს ღამე ფერავს ლურჯად...