ამინ.

ესთეტიკას რაც შეეხება, საქმე არაა ისე მარტივად, როგორც შეიძლება წარმოიდგინოს ვინმე,  საკითხში გაურკვეველმა...
თუ გულწრფელად გაინტერესებთ, გეტყვით,  ესთეტიკური განცდა-შემეცნება, რეცეფცია არ დაიყვანება მარტივ სიამოვნებამდე.

ეს რომ ასე არ იყოს, რა არის იმაში სასიამოვნო, რომ მაგალითად, ოტელო დეზდემონას ახრჩობს, კლავს; ან მაგალითად იმაში, რომ მეფე, რომელმაც საკუთარი დედა შეირთო ცოლად, თვალებს ითხრის, ან ქართული მაგალითი მოვიხმოთ,  ხევისბერი გოჩა საკუთარ შვილს კლავს.
არსებობს  ანტიკურიდან , არისტოტელედან მომდინარე ასეთი ცნება - კათარსისი.
იქნებ “დაგუგლოთ” და შემდგომ განვაგრძოთ საუბარი.

აჰაა ანუ გინდათ თქვათ რომ ამ ლექსის კითხვისას შეიძლება ვინმემ სიამოვნება განიცადოს? თუ ვერ გავიგე ....რას გულისხმობთ ესთეტიკურ პლანში?...

თუ ეს კითხვა რიტორიკულია, ანუ პასუხს არც ელით, არაფერს გეტყვით,
ხოლო თუ მართლა გაინტერესებთ, შემიძლია, როგორც ლექსმცოდნეობის დოქტორმა, შეძლებისდაგვარად,  გასაგებად აგიხსნათ  და გითხრათ, რომ პოეზიის საზღვრები, საბედნიეროდ,  არც ჟანრობრივად, არც თემატურად არ არის იმგვარად ლიმიტირებული, როგორც საქმეში ჩაუხედავმა
ადამიანმა შეიძლება წარმოიდგინოს.
საუკუნეთა მანძილზე სხვადასხვა კულტურული ტრადიციისა და ნოვაციების პირობებში მისი  თემატიკა, ესთეტიკური პლანი და ასე შემდეგ... სხვადასხვა გვარია.
უფრო მარტივად: პოეზია არ დაიყვანება შინაარსით - სატრფიალო ლირიკამდე, ხოლო ფორმით -  ასე თუ ისე გარითმულ, კონვენციურ კატრენებამდე.
მაინც რთული ხომ არ გამომდის?!
იქნებ ამაზე მარტივადაც მეცადა?!
არ მეზარება.
მთავარია,  მშვიდად იყოთ და გაინტერესებდეთ.

ხო მაგრამ პოეზიასთან ამ ყველაფერს რა კავშირი აქვს ეს ვერ გავარკვიე ?

ეს ხომ მე არ მომიგონია!
ფაქტი - მართლაც სახეზეა.
აგერ, ბატონო, შესაბამისი ლინკი, ერთი მრავალთაგანი:
http://netgazeti.ge/news/178617/
საკვირველია, როგორ უნდა მოახერხო, რომ ვერ გაიგო, რა ხდება გარემოში, რომელშიც არსებობა გიწევს და გაგიკვირდეს, გარედან ვიღაცისგან რომ გაიგონებ.

არასამთავროებს  ორი წელია, საქართველოში დიდი მოძრაობა აქვთ ამ თემაზე, ამ სიტყვებით  წამოწყებული, ორგანიზაციაც კი დაუფუძნებიათ,  ტელევიზიით და  ზოგადად, მასმედიით მანდ ისე ფართოდ ვრცელდება ეს ამბავი, ამერიკამდეც ჩამოაღწია. იყოს თავისი და  ნურც ნურავინ შეეცილება, , მოიხმარონ  საკუთარი გენიტალიები მშვიდობაში!
ვინმეს რამე პრეტენზია  ხომ არა აქვს  ამ მხრივ?
მე - არა!

"მიდით, შვილებო,
არ მოაკლდება ხარბი თვალი
თქვენგან საჯაროდ
გამოფენილ გენიტალიებს
და თქვენი  ფუჩუც თქვენია და კუტუც თქვენია."

არ ვიცი რა გაინტერესებთ და რა არა არც ის ვინ რას ფიქრობს ან წერს თქვენზე
ფაქტი სახეზეა))

აქ  გადმოინაცვლეთ?
ჩემს პოეტურ შესაძლებლობებზე თქვენი პირადი აზრი ნამდვილად ძალზე საინტერესოა ჩემთვის.
ისე მინდა, რომ იგი დადებითი იყოს, პირდაპირ არ ვიცი, რა ვქნა!...
მაგრამ გამოგიტყდებით, სხვებისაც არანაკლებ მაინტერესებს და ის სხვები ოდნავ სხვაგვარად ფიქრობენ და წერენ  ჩემს შესახებ, ლამის ნახევარი საუკუნეა.
კიდევ ერთხელ გირჩევთ, ნერვებს ყურადღება მიაქციეთ.
მათი დაზიანება - ადვილია, აღდგენა - შეუძლებელიო, წამიკითხავს.

ბოლოს და ბოლოს გალაკტიონოლოგი ქალბატონი ბრძანდებით ეგეთი იაღლიშები არ გეკადრებათ

რა შუაშია გაბრაზება მე ყოველთვის იმას ვამბობ რასაც ვფიქრობ თქვენს პოეტურ შესაძლებლობებზე კარგი წარმოდგენა არასოდეს მქონია და ეს არაეღთხელ მითქვამს

)))

იდიოტური  ნაწერი არ არსებობს :) თუმცა ურაკისეულია :)

მასლობა მიხეილ!
ამ ბოლო დროს ორი პოეტური ჰორორი დავწერე, ასეთ შემთხვევებში შუალედებში  წამლად ასეთი პრიმიტიული და იდიოტური  რაღაცეები თუ არ დავწერე, განწყობიდან ვერ გამოვდივარ.

ჩემგან +5 ქვედა ნაწერში :D ზემო არ დამევასა ურაკპარაკელები რო წერენ ხოლმე ეგეთი სტილის ლექსია :D

ეს რომ ვინმე პატარა ასაკისამ წაიკითხოს  და დაგიჯეროს გაგსროკავენ :D

მაგაზე შემთხვევით დამეჭირა ხელი. ამის დადება მინდოდა

ნინო დარბაისელი

საქართველოა! - (2019)
- - -

მიდით შვილებო, დაბოლდით, ანდა გაიჩხირეთ,
ოღონდ იცოდეთ, გვერდზე მდგომსაც გაუნაწილეთ.
დღეს - თქვენ გექნებათ,
ხვალე - იმას,
ძმობის წესია.

მიდით შვილებო, გაიტაცეთ თვითმფრინავები,
მგზავრებს, ეკიპაჟს მიუშვირეთ დატენილი იარაღები!
თქვენ - იმსახურებთ თავისუფლებას,
დანარჩენები - წყალს და მეწყერსაც წაუღია!
დიდი ამბავი,
თუ ქალებს, ბავშვებს, ავადმყოფებს,
საპყარ მოხუცებს იმ თვითმფრინავში
თქვენი შიშით  სული გასძვრებათ!

მიდით შვილებო,
არ მოაკლდება ხარბი თვალი
თქვენგან საჯაროდ
გამოფენილ გენიტალიებს
და თქვენი  ფუჩუც თქვენია და კუტუც თქვენია.

მიდით , შვილებო,
ამოხოცეთ ნაშიერები,
გამთენიისას საკუთარი ძუძუს ბავშვები გაგუდეთ და გულში უხინჯოდ,
ლიბიდომ სადაც  გაგიწიოთ,
იმ გზას გაჰყევით.

ან თუ ტურისტი ვინმე ტყეში შემოგეყაროთ,
თუ ოჯახია, ამოხოცეთ!
მარტოკას -  მხოლოდ სექსუალური ძალადობა და ცემაც ეყოფა.

მიდით, შვილებო, საკუთარი დედა შეჭამეთ,
უმად ან ცივად მოხარშული!

თქვენ,  ჩვენ, ყველანი მსხვერპლები ვართ  და ამიტომაც ყველაფერი გვეპატიება და არა მხოლოდ გვეპატიება,
ჩვენი ძვირფასი, პირუთვნელი
კალმის კაცები, სცენის კაცები
თუ ქალები,
მასმედია გმირადაც ჩაგვთვლის და ყველა არხით ცას მისწვდება ჩვენი ამბავი და წიგნზე წიგნი დაიწერება.

საქართველოა ეს ქვეყანა
და  აქ ფასადებს  იფარებენ,
თუმცა ფასადებს არ ენდობიან,
აქ ყველამ იცის დარწმუნებით,
ფასადებს მიღმა რა იმალება,
მაგრამ დუმს ყველა,
ვისაც სიტყვა ეთქმევინება,
სამაგიეროდ მჭერმეტყველებს ყველას წინაშე,
ის ვისაც წესით, სიტყვაც კი არ ამოეღება.

საქართველოა ეს ქვეყანა!
აქ დამნაშავე - მუდამ გმირია,
ამ ქვეყანაში დაზარალებულს არასოდეს ჰყოფნის სინდისი, თუკი
გადარჩა,
  ნაიარევი არ ეტყობოდეს,
ან თუ მკვდარია,
მკვდარი არ იყოს.

მიდით, შვილებო,
უკეთურებას მაგალითის ძალა მიეცით,
უკიდეგანო მიმტევებლობით გააოცეთ მთელი სამყარო,
მაგრამ პირადად,
მოფარებულში ვინმემ შემთხვევით,
უცებ ფეხი თუ დაგაბიჯათ,
ბოდიშადაც რომ დაიცალოს,
მტვრად და ნაცრად გადააქციეთ!
ჩამოიფერთხეთ ნაცრიანი კალთა
გულდაგულ და
აიფარეთ გულმოწყალების
ფასადი ისევ
და შეერიეთ სათნო ფასადებს!

საქართველოა ეს ქვეყანა,
არის ან იყო
ან არც არასდროს არა ყოფილა.
მიდით, შვილებო!