თმაქარიანო, თვალავდარო, მზეჭორფლიანო,
შენი სურნელი მუდამ მდევდეს, სურვილიც, შენი
გულისტკივილი, გულისწყვეტა, გულსისხლძარღვები,

ავი სიზმრებით გაგვეღვიძოს, ტანოფლიანებს,

დათესო ფესვი მდუმარების, ბნელი არხების, 
ისიდასდარო ოქროს ფრთები ხელში ჩაგეფშვნეს,
აღმართზე მყოფის, მუხლბზარებით და მძიმე ქშენით,

ელვად მოხვიდე, შეგისუნთქო, მეხამრიდივით,

წვიმდეს, შარა-გზის მტვრად ავარდე, ჩიტნაფეხურად,
ბურუსში მხვევდე, თბილი მიწის სუნით შემბორკო,
სურო გაგდევდეს მკლავხორკლიანს, ნისლი გეხუროს,

დამჭრა გულ- მკერდში სასიკვდილოდ, მაგრამ ვერ მომკლა,

დამასაფლავო შენს წიაღში, ვნებით დამტბორო,
სავსე მტევნებით ღვინო მასვა, მკერდით შარბათი,
გახშირებული სუნთქვის ტალღებს ამომაყოლო,

დავკარგო თავი ძველი სახლის მისამართივით,

მთადმყო სილურჯის მდინარეო, მრავალწახნაგო,
გამალღვო ყინვის პირველსიტყვა, დამდო სათავე,
საზღვრად მაქციო, ცისარტყელის, ვერ გადამლახო,

დატოვო ჩემში, რაც გებადოს თავისთავადი,
სახადად გეყო, შეგეყარო, ვერ მომიხადო,
ასჯერ დამეხსნა რომ ათასად დაგაავადო,

გზაგამრუდეო, თვალწყლიანო, ვნებადამცხრალო...