ათაოლ ბეჰრამოღლუ

ჰარმონიკა*

თოვლიან ბაქანს სტვენით მომდგარი,
მატარებელი, მიყვარს, პატარა.

ვეტრფი თხელ ფარდებს მიღმა დარჩენილ,
მომღიმარ ქალებს, მათ გავატანე
მე ჩემი სული - ამ განაჩენით
მიწევს ცრემლიან დღეთა ატანა.

ხან ვმღერი, ვუკრავ ჰარმონიკაზე,
ხან ლექსით მიწევს თავის გატანა.
მე ხომ ყოველდღე მკლავს და მაცოცხლებს?!
ქალაქსაც უწევს წვიმის ატანა.

ამ მატარებელს დღესვე გავყვები,
ყველგან , სადამდეც  გზა  გაგვატარებს

MIZIKA

Karlı gecelerde küçük istasyonlarda
Düdük çalan trenlere bayılıyorum
Tül perdeler ardında kadınlar gülüyor
Tutup pencerelere tırmanıyorum
Bir şiir söylüyorum sonra bir şarkı
Sonra oturup ağlıyorum
Sonra bir güzel çiçeklenip
Sokaklarda mızıka çalıyorum
Bu şehre her gece yağmur yağıyor
Ve ben her gece yeniden ölüyorum
Bu tren oraya gidecek, gizlemeyin
Ne derseniz deyin ben biniyoru