ნილ
ვიღაც იტყვის, რომ ჩვენს შორის მანძილი უცველი დარჩა
მე კი ვიტყვი, რომ ყველაზე ახლოს სწორედ ახლა ხარ,
სანამ შენს გზას გავუყვები,
ჩვენ დასაბამი გვაერთიანებს,
დიდი ხნის წინ რომ იპოვე,
მე კი ტკივილმა მიმიყვანა.

ნილ
შეიძლება კი ხეტიალი იყოს ბოლო?
ხედავ, დავიწყე კითხვების დასმა,
უწინ რომ მთხოვდი.
ჩემთან ჯერ კიდევ ციმციმებენ ბლანტი შუქები,
ჩემთან ჯერ კიდევ არ მიმქრალან ხმები.
თუმცა, ვიცი ახლოა გზა, ცალ-ცალკე რომ გავივლით.

ნილ
საკუთარი თავის საპოვნად
ერთმანეთი უნდა გვეპოვა?!
და დაგვეკარგა?!
რიგითობას განა აზრი აქვს?!
ბუტბუტებ ლოცვებს უცხო ენაზე,
ორივემ ვიცით, სიტყვებს თარგმნა არ უხდებათ,
დუმილს პირიქით.