ნინო დარბაისელი

ამბავი მუჭის
- - - - 

ის  ჩემთვის თურმე ერთი მუჭა სინათლე იყო.
მუჭას გავშლიდი და
დღის ნათელში მეკარგებოდა,
მაგრამ მომუჭულს თუკი ბნელში  გავშლიდი ხოლმე,
დედამიწიდან  ზეცის კიდემდე მთელი წყვდიადი მინათდებოდა.

წავიდა ის და
მე  - ერთი მუჭა სიბნელე დამრჩა,
წყვდიადში გავშლი  - ბნელში ბნელისა - რა გამოჩნდება!
სინათლეში კი -
ბნელი  უკვალოდ დაიკარგება.

ესეც  - ამბავი ცოდო-მადლის,
ესეც- წასულის,
ესეც-  პასუხი სიკვდილ-სიცოცხლის უპასუხო გამოცანისა.