ალექსანდრე პუშკინი – ანგელოსი

ღვთის ანგელოსი ნაზი, ნათელი,
თავდახრით იდგა სამოთხის კართან,
ხოლო მოჯანყე და სათაელი
გეჰენის მაღლა ირაოს ჰკრავდა.

სულმა ეჭვის და ღვთისმგმობელობის
მზერა მიაპყრო წმინდა ანგელოსს
და ცეცხლოვანი უნებურ ლმობით
დემონს პირველად სული აღევსო;

“შემინდე, - უთხრა – მნათო შემქმნელის,
ფუჭად არ მფენდი სხივებს სიცხადით:
ყველაფერი არ მძაგდა ზესკნელში,
ამქვეყნად ყოველს როდი ვკიცხავდი”.

25 აპრილი, 2020 წ.



Александр Сергеевич Пушкин -Ангел

В дверях эдема ангел нежный
Главой поникшею сиял,
А демон мрачный и мятежный
Над адской бездною летал.

Дух отрицанья, дух сомненья
На духа чистого взирал
И жар невольный умиленья
Впервые смутно познавал.

"Прости,- он рёк,- тебя я видел,
И ты недаром мне сиял:
Не всё я в небе ненавидел,
Не всё я в мире презирал".

1827