ნინო დარბაისელი

რეტრო ქალაქური
- - - -

ო, როგორი წლები გამომატარე,
ლხინი - ცოტა, ჭირი - ცრემლთა დამდენი.
რაც დრო გადის,  იცის ადამიანმა,
რა სჭირდება, რა უნდა და რამდენი.

რა კოშკების ვნახე გაცამტვერება,
არახდენა უვადო, ვადამდელი!
იგივეა, თურმე  დღე დღევანდელი,
მზიანობა და  თოვლი - შარშანდელი.

ო, რამდენი ვამტვრიე თუ ვარღვიე,
დაგებული მახენი და ბადენი!
ახლა ცოტაც დამაცადე, წერაო,
ვიდრე მოხვალ, მეც იმქვეყნად გამდენი!