ანა ახმატოვა - შეღებულია კარი...

შეღებულია კარი,
ვგრძნობ ცაცხვის სურნელს ნატიფს...
გდია დანავიწყარი
მერხზე თათმანი, ლახტი.

ლამპის ყვითელი რკალი...
წავიჩურჩულებ კიცხვით -
რად მიმატოვე მალვით?
არ ვიცი, ჯერ ვერ მივხვდი...

ისევ ვიხილავ ცისკარს,
ზეცით ნაბოძი ხვედრით,
ცხოვრება წარმტაცია,
გულო, დაბრძენდი, გვედრი!

თუმცა შეგეტყო დაღლა -
ახლოა აღსასრული,
ამომიკითხავს სადღაც,
რომ უკვდავია სული.

1 სექტემბერი, 2020 წ.



Анна Ахматова - Дверь полуоткрыта

Дверь полуоткрыта,
Веют липы сладко...
На столе забыты
Хлыстик и перчатка.

Круг от лампы желтый...
Шорохам внимаю.
Отчего ушел ты?
Я не понимаю...

Радостно и ясно
Завтра будет утро.
Эта жизнь прекрасна,
Сердце, будь же мудро.

Ты совсем устало,
Бьешься тише, глуше...
Знаешь, я читала,
Что бессмертны души.

1911