უცხოთა მოსავალს სდევნიდნენ ქარები,
როს ბაღებს ნაყოფი სექტებად ატყვია,
ფანჯრებზე სხივების ჯიქური კაკუნი,
- გამოიღვიძე,ვერ ხედავ მარტია?
  დილიდან ხასიათს შემიცვლის შტრაუსი,
  კალმებზე სიძველეთ დაუდგამთ ოდები,
  სკოჩი და სიგარა(ქენჯნები ნამუსის)
  - შენი ხმა შორიდან... არ განვმეორდები!
საწყისი ბოლოდან დალაშქრეს სევდებმა,
მარტოობაში კვდება მოლბერტი,
ბავშვურ თამაშებს გონება ართმევდა,
დროებას,
-იციან,იციან მომენტი...