მახსოვს ცხოვრობდი დეპოსთან ახლოს
და ხორბლისფერი თმები
თითქოს გითვლიდი მზისფერ ღერებს
და ღეროებზე ხორბლის თავთავებს
თეთრად ათოვდა.
დანდალკის პორტს და მძიმე დეპოებს
წითელ ცხვირსახოცს
შენს ზურგჩანთიდან რომ ვიპარავდი.
ნაპოვნ ოქროებს, დაკარგულ დროს და
ხორბლის თავთავებს...
რა საერთო აქვთ?