მეკიდა
ყელზე სხივების კოლიე.
ნეკნიდან
შექმნილი ამიყოლიე...
მეტალღა
შენი ჩვეული ქარიზმა!
მეტად ვარ,
უკვე გამხედი კარისკენ...
ისე რა,
შემომეჩვიენ ფიქრები...
კისერთან
აღარ მიტოკავ, მიქრები...
შარშანდელს
აღარ ვიხსენებ ნათოვარს...
ვაშავებ?
საკიდზე ერთი პალტოა...
მარტო ვარ,
კარს აჯახუნებს სიბრაზე...
ავტოგრაფს
წვიმა მიტოვებს მინაზე...
  17.11.20