აი, შესანიშნავი პოეტის, ბატონი ვაჟა ხორნაულის ლექსი:

მზეს შეფრქვეული ნამქერი
კვალი ქარის და მგლებისა.

ღრუბელზე გაელვებული
ჩრდილი არწივის ფრთებისა.

სიტყვები_ფიქრის თვალები
ბ რ კ ი ა ლ ი  თეთრი რკალების
ცაში ქორწილი ხმებისა…

ცოცხლების სავედრებელი
მოუსვენრობა მკვდრებისა.

სამყაროს ბედნიერება_
უსასრულობა გზებისა
ვაჟა ხორნაული

გმადლობ, მუხა,
არაფრის შეცვლას არ ვაპირებ,

თუ სიტყვა ბრკიალი არ მოგწონთ, ვერ დაგეთანხმებით:

ბრკიალი  ბრკიალ-ი (ბრკიალისა) ძვ. სხივის ციმციმი პრიალა ზედაპირზე, _ ბზინვარება, ბრწყინვა, ელვარება.

http://ena.ge/explanatory-online

თუ სიტყვა სახმილი არ მოგწონთ, ვერც ამაში დაგეთანხმებით:

სახმილი  სახმილ-ი (სახმილისა) 1. ძვ. რაშიაც ცეცხლს ანთებენ (ღუმელი, ქურა და მისთ.). ინდოეთს არის სულიერი ერთი..., სადაც სააგურე ენთება ან აბანოს სახმილი, ... მუნ იპოვება (საბა). არც ერთი მათგანი არ ემგვანება იმ მორს, რომელიც ფარსმანმა შეუკეთა სახმილში (კ. გამს.). 2. ცეცხლი, ალი. ფიგურ. ბესიკის ლანდო, დამიფარე ხელი, მიჯნური, შენ უწყ სახმილი სიყვარულის რარიგ ძნელია (ი. ნონეშ.). იმ დროს სხვა იყო ქვეყნის ნაღველი და გულს სხვაგვარი სახმილი წვავდა (ა. აბაშ.). ყმამან უთხრა: «რა შიგან ხარ, შენ საქმესა რად იქმ ავსა! ვინ მიჯნური არ ყოფილა, ვის სახმილი არა სწვავსა» (რუსთაველი). 3. იხ. სახმელებელი. იაკუბმა კოცონს სახმილი მიუმატა და აბრიალებული ალი წელამდე მისწვდა მოხუცს (რ. გვეტ.).


http://ena.ge/explanatory-online

თარგმანი ზედმიწევნით ზუსტი და მხატვრულია.

მომეწონა თარგმანი, თუმცა  ბოლო ორ პწკარს ეგება გადახედო!