ღამე მშვიდია, თანაც შიშველი.
კივის საათი და თორმეტია...
ნიავმა ჩემი ფიქრი იშვილა
და მასთან ერთად მოჰყვა ხეტიალს.

შენს ჩუმ ნაბიჯებს ეძებს ოთახი,
აქ მეც იმდენად მცირე დავრჩი რომ...
იქნებ დაბრუნდე, თუნდაც ცოტა ხნით
და უცაბედად გადამარჩინო.