ცოტა ხნით მოვირბინე, ვერ ვიცლი დასარჩენად.
სიცოცხლით ვცდილობ ყველა სიკვდილის გაშარჟებას.

გამომდის. შვილიც კი მყავს და ლექსებს არაკრაკებს.
ბურთს ურტყამს მარცხენა ფეხს (მარჯვენას არანაკლებ).

ტელეფონს ჩამომართმევს. ბლოკს მოხსნის. თამაშითაც
თამაშობს სულ ყველაფერს და თუ ვერ დამამშვიდა

ღიმილით, ტაშსაც უკრავს ჩემს ჩხუბს და ცუდ საქციელს
და მართავს მის ჭკუაზე მშობლების მუტაციებს.

ორი თვის წინ შესრულდა სულ რაღაც წლინახევრივს
და უკვე საუკუნით მე მასში ვინახები.

ამიტომ მოვირბინე ცოტა ხნით დასარჩენად
და ასე მოვახერხე სიკვდილის გაშარჟებაც.