იოსებ ბროდსკი - რომაული ელეგიები

ბენედეტა კრავერის

III

ალმური ასდის გაცხელებულ კრამიტს ბექების.
ანგელოზს მოჰგავს ჩრდილისმფენი თეთრი ღრუბელი.
გრძელფეხა სატრფოს ცისფერ საცვლებს ჟინით შესცქერის
სვებედნიერი ქვაფენილი. თავმოუბმელი,

ვუმღერ ფუჭ აზრებს, ტეხილ წირებს; ავერიდები 
მარადიული ძველ ქალაქის მნათობს თაკარას,
კეისართ დამსჯელს სიბრმავით და გაბედითებით
(ერთ სამყაროსაც გაათბობდა შუქით აშკარად).

გაყვითლებული მოედანი. თავბრუ, ზმორება.
„ვესპას“ მფლობელის მტანჯველი ხმა და სიმძიმილით
გულთან ხელს ვიდებ, გადავხედავ განვლილ ცხოვრებას
შორიახლოდან და მორჩენილ ხურდას მივითვლი.
 
მსგავსად ერთბამად გადაშლილი წიგნის ფურცლების,
დაფნა შრიალებს რიკულებთან, სუნს ჰფენს საცხოვარს, 
კოლიზეუმში, ვით არგუსის თვალთა ღრმულებში
ქრიან ღრუბლები - ოდინდელი ფარის სახსოვრად.

12 მაისი, ანდრიაობა, 2021 წ.

„ვესპა“ - იტალიური წარმოების სკუტერის სახელი,
ფილმში „რომაული არდადეგები“ - მთავარი გმირები ქალაქის ქუჩებში ამ სკუტერით მგზავრობენ.
არგუსი - მრავალთვალა გოლიათი.



Иосиф Бродский - Римские элегии

Бенедетте Кравиери

III

Черепица холмов, раскаленная летним полднем.
Облака вроде ангелов — в силу летучей тени.
Так счастливый булыжник грешит с голубым исподним
длинноногой подруги. Я, певец дребедени,

лишних мыслей, ломаных линий, прячусь
в недрах вечного города от светила,
навязавшего цезарям их незрячесть
(этих лучей за глаза б хватило

на вторую вселенную). Желтая площадь; одурь
полдня. Владелец «веспы» мучает передачу.
Я, хватаясь рукою за грудь, поодаль
считаю с прожитой жизни сдачу.

И как книга, раскрытая сразу на всех страницах,
лавр шелестит на выжженной балюстраде.
И Колизей — точно череп Аргуса, в чьих глазницах
облака проплывают как память о бывшем стаде.