უილიამ  შექსპირი - სონეტი XXXIV (34) – თარგმნა ოთარ ცისკაძემ

დარიან ამინდს მპირდებოდი დანამდვილებით,
დაგიჯერე და არ წავიღე გზაში საკუხი,
მაგრამ გაავდრდა, მიიჩქმალა ჩემგან ნისლებით
სწორუპოვარი შენი სახე ღვთისგან ნაკურთხი.

წამოწეულმაც ვერ ჩამიქრე მდურვის ბალღამი,
როცა შემიშრე სახე თავსხმით ნაგვემ-ნაკბენი,
თუნდ განიკურნოს უმძიმესი წყლული ბალზამით,
ვერ გამოდგება ნუგეშინისმცემლად ნაწყენის.

შენი დარცხვენაც ვერ უშველის გულის სატკივარს,
ეგ შენანებაც კურნებისთვის სრულად არ მყოფნის,
შემცოდის ნანვა სუსტად წამლობს ენით ნატყვიარს,
ოდნავ ამჩატებს უმძიმეს ჯვარს შეურაცხყოფის.

თუმც მარგალიტის წრფელი ცრემლი, განა ყასიდი,
არის სიავის შესაფერი გამოსასყიდი.

19 სექტემბერი, მიქაელ მთავარანგელოზობა, 2021 წ.



William Shakespeare – Sonnet XXXIV (34)

Why didst thou promise such a beauteous day,
And make me travel forth without my cloak,
To let base clouds o'ertake me in my way,
Hiding thy bravery in their rotten smoke?

'Tis not enough that through the cloud thou break,
To dry the rain on my storm-beaten face,
For no man well of such a salve can speak
That heals the wound and cures not the disgrace:

Nor can thy shame give physic to my grief;
Though thou repent, yet I have still the loss:
The offender's sorrow lends but weak relief
To him that bears the strong offence's cross.

Ah! but those tears are pearl which thy love sheds,
And they are rich and ransom all ill deeds.

Sonnet 34 in modern English
Why did you, like the sun, promise such a beautiful day and make me go out without my cloak then hide your brilliance behind the poisonous vapours of those nasty clouds, only to let them overtake me as I went? It’s not good enough to break through the clouds and dry the rain off my storm-beaten face because no-one can be satisfied with a balm that heals the wound but doesn’t cure the hurt. Nor can the shame you exhibit help: even though you’re repentant, I’m still bereft. An offender’s regret doesn’t give much relief to the one who has been badly offended. Ah, but those tears you’re shedding out of love are like pearls: they are very valuable and make up for all your bad deeds.



Подстрочный перевод А.Шаракшане

Почему ты обещал такой прекрасный день
и тем заставил меня отправиться в путь без плаща,
чтобы позволить низким тучам настигнуть меня в пути,
скрыв твое великолепие отвратительной завесой?

Недостаточно, что ты пробьешься сквозь тучи
и осушишь от дождя мое побитое бурей лицо,
ведь никто не станет хвалить бальзам,
который лечит рану, но не исцеляет шрама [бесчестья].

И твой стыд не станет лекарством от моего горя;
хотя ты раскаиваешься, я все же в убытке:
сожаления обидчика дают лишь слабое утешение
тому, кто несет крест такой тяжкой обиды.

Но эти слезы — жемчужины, которые роняет твоя любовь, —
драгоценны и искупают все злые деяния.