უილიამ  შექსპირი  -  სონეტი CII (102) – თარგმნა ოთარ ცისკაძემ

გამიძლიერდა სიყვარული, თუმც ჰგავს დამცრობილს,
ნაკლებ არ მიყვარს, მაგრამ არ მსურს რამის მტკიცება,
ჩემს გულისნადებს ვერ გავუნდობ ყოველ გაცნობილს,
თორემ გახდება მიჯნურობა აღებ-მიცემა.

თავდაპირველად მოგიძღვნიდი პანეგირიკებს,
როცა ტრფიალის გაზაფხული გვგვრიდა მთვრალობას,
იმ ბულბულივით, მაისში რომ სტვენს და რიკრიკებს,
ხოლო ზაფხულის მიწურულს კი შეწყვეტს გალობას.

თუმც შერჩენია ზაფხულს ხიბლი სულისწამღები,
ღამეთა მსგავსად, როცა ჟღერდა ჰანგი მწუხარე,
გადაძახილით მძიმდებიან რადგან ბაღები,
საგალობელი ბულბულების აღარ მქუხარებს.

იადონივით, მეც დროდადრო გავიყურსები,
რომ არ ჩაგესმას მოსაწყენად მღერა ყურებში.

16 მარტი, 2022 წ.



William Shakespeare – Sonnet CII (102)

My love is strengthen'd, though more weak in seeming;
I love not less, though less the show appear:
That love is merchandized whose rich esteeming
The owner's tongue doth publish every where.

Our love was new and then but in the spring
When I was wont to greet it with my lays,
As Philomel in summer's front doth sing
And stops her pipe in growth of riper days:

Not that the summer is less pleasant now
Than when her mournful hymns did hush the night,
But that wild music burthens every bough
And sweets grown common lose their dear delight.

Therefore like her I sometime hold my tongue,
Because I would not dull you with my song.


Sonnet 102: Translation to modern English

My love is stronger, although it appears weaker: I don’t love any less, although I show my love less. Love becomes a product when one widely advertises the strength of his feelings about the one he loves. Our love was new – only in its spring – when I used to celebrate it with my verse, similar to the nightingale singing in the early summer and stopping as the summer progresses. It’s not that the summer is less pleasant now than when the nightingale sang in the silence of the night: it’s more that every branch is full of the wild music of song birds and that when things become common they’re less delightful. And so, like her, I sometimes hold my tongue because I don’t want my poems to appear dull to you.



Подстрочный  перевод А.Шаракшане

Моя любовь стала сильнее, хотя слабее по виду;
я люблю не меньше, хотя это меньше проявляется внешне;
Ту любовь превращают в товар, чью высокую ценность
язык владельца обнародует повсюду.

Наша любовь была молодой и только переживала весну,
когда я имел обыкновение приветствовать ее своими песнями,
как Филомела поет в начале лета,
но прекращает пение, когда наступает более зрелая пора расцвета —

не потому, что лето не так приятно,
как то время когда ее печальные гимны заставляли ночь затихнуть,
но потому что теперь дикая музыка отягощает каждую ветвь,
а прелести, цветущие повсеместно [доступно для всех], теряют драгоценное очарование.

Поэтому, как она, я порой придерживаю язык,
не желая наскучить тебе своей песней.