აღარ დავეძებ ამ თვეს და იმ თვეს,
ერთნაირობენ დღეები რადგან.
რას აპირებო - ფიქრებმა მკითხეს,
მეც ვუპასუხე - რა ვიცი, აბა...
გვეშველებაო- კითხულობს  ერთი,
ხელი ჩაქნევით პასუხობს კითხვას...
უმოქმედობა სჭირს სიტყვა კეთილს
და  უიმედო „რა ვითი“ ნიღბავს...
ხვალ რა იქნება არავინ იცის,
წლებია „რა ვი“-ს არ უჩანს ბოლო...
ვინც რამე იცის, ჩუმად ზის ისიც,
ასრულებს ბისზე აბსურდი სოლოს...