უილიამ ბლეიკი - შემოდგომას

ო, შემოდგომავ, დახუნძლულო მრავალგვარ ხილით,
მტევნების სისხლით დაფერილო, თუ აქ ჩაივლი,
სახლში შემოდი, გამახარე სიტურფის ხილვით,
ტკბილად ამღერდი და აგყვება ჰანგი ავილის,
აგიცეკვდება წელიწადის ყველა ასული,
მღერით დალოცე ყვავილები და ჭირნახული!
 
„ქორფა კოკორის სილამაზე მზისებრ ანთია
და სიყვარული ამჩქეფარდა მთრთოლავ ძარღვებში;
შემოხვევია ყვავილები შუბლზე განთიადს,
შეფაკლებია მოკრძალებულ დაისს ღაწვები,
გვათრობს ზაფხული თაფლნარევი ხმატკბილ ჰანგებით,
თეთრი ღრუბლები შეუმკობენ თავს გირლანდებით.

ხილის სურნელი ანეტარებს სულებს ჰაერის,
მხიარულება მსუბუქ ფრთებით დაქრის მახლობლად,
ანდა ხის რტოზე ჩამომჯდარი არეს დამღერის“ -
ჩემთან ნასტუმრი შემოდგომა ასე გალობდა;
შემდეგ წამოდგა, მიაღწია მთათა  სამანებს,
თვალს მიეფარა, თუმც დატოვა ოქროს საპალნე.

14 სექტემბერი, 2022 წ.


William Blake - TO AUTUMN


О Autumn, laden with fruit, and stained
With the blood of the grape, pass not, but sit
Beneath my shady roof; there thou may'st rest,
And tune thy jolly voice to my fresh pipe,
And all the daughters of the year shall dance!
Sing now the lusty song of fruits and flowers.

'The narrow bud opens her beauties to
The sun, and love runs in her thrilling veins;
Blossoms hang round the brows of Morning, and
Flourish down the bright cheek of modest Eve,
Till clust'ring Summer breaks forth into singing,
And feather'd clouds strew flowers round her head.

"The spirits of the air live on the smells
Of fruit; and Joy, with pinions light, roves round
The gardens, or sits singing in the trees.'
Thus sang the jolly Autumn as he sat;
Then rose, girded himself, and o'er the bleak
Hills fled from our sight; but left his golden load.