ჯორჯ გორდონ ბაირონი - ელეგია 

აღსრულდი, როცა ყვავილობდი ნორჩი, ნარნარი,
შენი მიწა არ დამძიმდება ლოდით მარმარის,
მოგრთავს ფშვიადი და სათუთი ვარდი, ჯეჯილი,
წაგეფარება ყვავილების ჭრელი ჯეჯიმი
და კვიპაროსი ჩრდილს მოაფენს ადგილს სამარის.

მოეშურება ლურჯ ბინულთან დამწუხარება,
შენს სამარესთან სიმძიმილი გაუმძაფრდება,
ააწრიალებს ოცნებები სიზმარეული,
ნაბიჯს გადადგამს სიფრთხილით და აუჩქარებლად,
თითქოს ძალუძდეს შეწუხება მიცვალებულის!

მორჩა! ფუჭია ცრემლის ფრქვევა და შევედრება,
უწყალო სიკვდილს ვაებით არ შევეცოდებით;
გადავეჩვევით მაგრამ ამით დრტვინვას, ყვედრებას
და გვაიძულებს არ ვიგლოვოთ ვინმე გოდებით?
შენ, ვინაც მირჩევ დავიწყებას დაუვიწყარის,
ცრემლი რად გიკრთის, რად არ ხვდები ტკივილს სიწყნარით?

7 იანვარი, ქრისტეშობა, 2023 წ.


George Gordon Byron - Oh! Snatched Away In Beauty's Bloom 

Oh! snatched away in beauty's bloom,
On thee shall press no ponderous tomb;
But on thy turf shall roses rear
Their leaves, the earliest of the year;
And the wild cypress wave in tender gloom:

And oft by yon blue gushing stream
Shall Sorrow lean her drooping head,
And feed deep thought with many a dream,
And lingering pause and lightly tread;
Fond wretch! as if her step disturbed the dead!

Away! ye know that tears are vain,
That death nor heeds nor hears distress:
Will this unteach us to complain?
Or make one mourner weep the less?
And thou -who tell'st me to forget,
Thy looks are wan, thine eyes are wet.

1814