ჯორჯ გორდონ ბაირონი - დავცილდით მდუმარედ

დავცილდით მდუმარედ,
მდუღარე ცრემლისღვრით,
გულგამტყდართ მწუხარე
გველოდა მერმისი.
სიფითრე ღაწვებთა,
ამბორის სიცივე,
ავს მოასწავებდა
და გრძნობის სიმცირეს.

თურმე ცვრის ნამცვრევი
წინასწარ მამცნობდა,
სიმწარეს გაცემის
და ტრფობის დამცრობას.
გამტეხი ფიცების
შერცხვი და გამხელენ,
ვერც რამის მტკიცებით
მოალბობ მძრახველებს.

შენს დასახელებას
ვერ ვისმენ სიწყნარით
და გული ღელდება,
ასე რად მიყვარდი?
ვერც ვიტყვი გადაკვრით,
ვიცნობდით ერთმანეთს,
თუ როგორ დამაკლდი,
დარჩება ჩემთანვე.

თუმც მტანჯა ნაღველმა,
მძულს გლოვა მყივარა,
გული რამ დაგესლა,
რომ აღარ გიყვარვარ.
თუ შეგვყრის განგება
ყველაფრის შემძლები,
კვლავ გამომადგება
უსიტყვო ცრემლები.

16 თებერვალი, 2023 წ.


George Gordon Byron - WHEN WE TWO PARTED... 
 
When we two parted
In silence and tears,
Half broken-hearted,
To sever for years,
Pale grew thy cheek and cold,
Colder thy kiss;
Truly that hour foretold
Sorrow to this.

The dew of the morning
Sank chill on my brow
It felt like the warning
Of what I feel now.
Thy vows are all broken,
And light is thy fame:
I hear thy name spoken,
And share in its shame.

They name thee before me,
A knell to mine ear;
A shudder comes o'er me
Why wert thou so dear?
They know not I knew thee,
Who knew thee too well:
Long, long shall I rue thee
Too deeply to tell.

In secret we met
In silence I grieve
That thy heart could forget,
Thy spirit deceive.
If I should meet thee
After long years,
How should I greet thee?
With silence and tears.