მარტის პირველში ქალაქგარეთ გასვლა უყვარდა,
ჩვენც თან მივყავდით ბებერ „კოლხოზნიკს“.
მერე დაგვსვამდა ბუნებაში გაშლილ სუფრასთან,
ყოჩივარდებსაც  მგონი, მოვწონდით...
წავიდა მამა, საკუბოვე შავი პიჯაკით,
დატოვა სითბო, გულ-ხელნაკეთი.
მოუცლელობა ძალიანაც რომ გამიჯავრდეს,
დარდს ვიმეორებ, როგორც გაკვეთილს...
წელს როგორ მინდა გამიმართლოს მარტის პირველმა,
მზეს წავყვებოდი  ყოჩივარდებთან...
მე მაინც წავალ ეს ამინდიც თუ აირევა,
მამა იგრძნობს და გაუხარდება...
28.02.23