მეშინია რომ ყელში
ამომასხამს და გავწყვეტ
ძაფს და იქნება თქეში

სისხლის. რაც წლები ვაწყვე
ერთად დავანგრევ ლეგოს,
შვილებს რა ვუყო - საწყლებს?

რომ მამამისის ეგო
არასდროს იყო დიდი,
ნიჭი მინდოდა მექო

რასაც კარგ ნიჭად ვთვლიდი
და სუფთა გულის ბიჭი
გაქრა, ჩაინგრა ხიდი

ცხოვრება - გულში ხიჭვი
მაზიდებს, ალბათ ვარწყევ,
ისე ძალიან მიჭირს,

რომ მუდამ ყველას ვარცხვენ
მალე გაწყდება ძაფი,
შვილებს რა ვუყო - საწყლებს?

საკმაოდ მძიმე გრაფიკს
და სამათხოვრო ხელფასს
ყავით და ორი აბი

წამლით ავიტან, კეფას
არ ავიტკივებ დიდხანს.
იმედის მცირე შხეფად,

მეგობრის თამამ სიტყვად
მუდამ შემეძლო ყოფნა.
და დაუსმელმა კითხვამ

არ დამიტოვოს ობლად...
ამომეზნიქა მკერდი
ვერ ვვარგებულვად მშობლად

სიცოცხლეს ვალს თუ კრედიტს
ვერ ვუმკლავდები. ვილებს
სხვებს ვუშენებდი. კრეტინს

სიტყვას ვინ მათქმევინებს?!
მალე გაწყდება ძაფი,
რა ვუყო საწყალ შვილებს?