ვერც თითებით
და ვერც თვალით მოგწვდი,
ფიქრი ვზარდე და
ვენდე...
(მე კიდე!)
მაგრამ სინათლეს
ჩემამდე გაწვდილის,
დაუფიქრებლად გამოვეკიდე.
თუმც სუსტი ალი გამოდგა მხოლოდ -
ნაზი ფრთისათვის
დიდი ხანძარი -
და...
ამოსუნთქვის
დამიდგა ბოლო, -
რადგან ფიქრითაც
ვეღარ დავძარი.